”Dotyk przeszłości był cieniem”

Dotyk przeszłości jest domena tych wierszy. Przeszłość jawi się Barbarze Kobos Kamińskiej w dwóch wymiarach. Z jednej strony przypomina nieustannie o Zagładzie Narodu żydowskiego i najbliższych. Przeszłość wskazuje również na to, że życie mija bezpowrotnie i trzeba się z tym pogodzić.

Melancholia przenika wiersze Kobos Kamińskiej. Nie jest to jednak melancholia obezwładniająca. Przemijający czas przypomina o sprawach najważniejszych. O pocałunkach kochanka, o miłości do córki, o przyjaźni. Tom ”Krople życia” /livets droppar/ jest tomem wierszy dojrzałych i odważnych. Spokojnym, przytłumionym głosem mówi poetka, żebyśmy nie bali się życia, żebyśmy przemijaniu przeciwstawili stoicką refleksję.

Chciałbym w tym miejscu zacytować wiersz ”I słychać szepty w poszumie”:

Dostojnie stoją drzewa
W obojętnym zapatrzeniu.
W ich korze zjawiają się
Wiatrem wydłubane
Twarze starców.

Z żalem patrzą
Na przemijający świat.

I słychać szepty w poszumie.

Tym, co pozwala nam zatrzyma czas jest otaczająca nas przyroda. To jest nasz najtrwalszy związek z wiecznością. Poezja Barbary K. Kamińskiej jest poezją najwyższego lotu. Dobrze się stało, że ten tom jest wydany w wersji dwujęzycznej – polsko-szwedzkiej.

Książkę wydało wydawnictwo ”Megila”. Poetka jest pedagogiem i tłumaczem. W Lund mieszka od 1975 roku.

Michał Moszkowicz
29.01.2004