Czasu mamy masę

Wydaje się, że większość ludzi wierzy, iż ich życie toczy się zgodnie z jakimś planem. Myślę, że to prawda. Życie jest przestrzenią, którą dusza ma do pokonania. Ciało to tylko pojazd umożliwiający jej poruszanie się w fizycznej rzeczywistości, swoisty wehikuł czasu.

Tak rozumując prowokujemy myśl, że króluje determinizm,  przeznaczenie zwane siłą wyższą, więc co my malutcy znaczymy. Jednak  pojawiają się okazje do zmian, które możemy odrzucić albo przyjąć. Może życie to tylko ćwiczenia wolnej woli? Mamy wolną wolę myśli i działania, bez tego bylibyśmy bezsilnymi i bezwolnymi stworzeniami. Możemy przyjąć, możemy odrzucić.

Kolejny aspekt to przeznaczenie, indyjska karma. Przeznaczenie mówi nam, że mamy do odrobienia określone zadania, że podlegamy prawu przyczyny i skutku. Cokolwiek się nam przytrafia, każde cierpienie czy powodzenie, nie jest wynikiem zdrady lub opieki sił wyższych. To my, my sami, poprzez obecność wolnej woli myślenia i działania, jesteśmy panami swojego przeznaczenia.

Czas. Mamy problem ze zrozumieniem czym jest czas. Mi się wydaje, że czas płynący wyłącznie do przodu i nigdy wstecz, został stworzony po to by człowiekowi pomóc, usprawnić jego życie, ale też by wystawić go na próbę. Słowem otrzymaliśmy prezent w postaci czasu, aby doskonalić umiejętności odnajdywania rozwiązań.

Pisząc „rozwiązań” mam na myśli mierzenie możliwości i porównywanie ich z trudnościami. I żebyśmy pamiętali o nieuchronnej kolejności zdarzeń wynikającej z linearności czasu. Inaczej mówiąc chodzi o świadomość konsekwencji, które wynikają z podjętych wyborów.

Dusza. Ujmijmy to po ludzku i powiedzmy sobie prawdę, dusza jest samotna. Występuje w charakterze ziarnka piasku w bezgranicznym wszechświecie. Przekonanie o kontynuacji istnienia po śmierci budzi u wielu uśmieszki, ale liczni i coraz liczniejsi uważają, że jednak jest jakaś logika w założeniu, że nie stworzył nas przypadek, że jedynym celem życia nie jest tylko przetrwanie.

Wierzę, że ważna część mnie, dusza, posiada umiejętność istnienia poza czasem, że mam tożsamość nie limitowaną czasem. Naukowych na to potwierdzeń nie ma, ale to nie zmniejsza mojego wewnętrznego przekonania o kontynuacji życia w innej formie „po tamtej stronie”.

Buddyjski nauczyciel wyraził tak tę prawdę prostymi słowami: „Życie jest nam dane jako sposób wyrażania siebie i daje nam tylko to, czego szukamy. Wsłuchuj się w głos swojej duszy”.

Andrzej Szmilichowski