Biecz. Najstarsza miejscowość łużycka

Pierwsza wzmianka o miejscowości noszącej nazwę Biecz, pochodzi z roku 1000. Z tego też powodu, zaliczana jest do najstarszych miejscowości na Łużycach.

W czternastym wieku

W XIV stuleciu, wieś Biecz stała się własnością bardzo bogatego rodu Wiedebachów. W ich też rękach znajdowała się ona nieprzerwanie aż do zakończenia II wojny światowej. W wiekach średnich w miejscu dzisiejszego pałacu, znajdowała się gotycka budowla obronna. Pełniła ona rolę ówczesnego zamku.  Do dziś jednak nie wiadomo, kto był jej założycielem i budowniczym.

Złoty wiek w Polsce i Bieczu

W XVI wieku pobudowano późnorenesansową rezydencję, na rzucie zbliżonym do kwadratu. Posiadała ona dwie kondygnacje, a nakryta ona została dachem namiotowym dwuspadowym. W pierwszej połowie XVII stulecia, Otto Jerzego von Widebach rozbudowuje swoją rodową siedzibę, której był dziedzicznym sukcesorem. Kolejne zmiany zaistniały na przełomie wieków XVIII i XIX. Wówczas to Frydrich Heinrich Wilhelm von Widebach, przekształcił stary pałac w barokową wielką rezydencję magnacką. Była ona jak nie trudno się domyśleć, otoczona zewsząd parkiem typu krajobrazowego. Od strony północnej zaistniały w krótkim czasie po wspomnianej rozbudowie dwa boczne skrzydła, a dodatkowo wzniesione zostają piękne oficyny i budynek bramny.

Dziewiętnaste stulecie

W drugiej połowie XIX stulecia, Paul Frydrich von Widebach nadał pałacowi neorokokowy wystrój. Ta przepiękna budowla raczej dobrze się zachowała w okresie II wojny światowej. Po wojnie pałac ten był użytkowany jako Dom Kultury, a w latach 60-tych ubiegłego wieku  jako magazyn Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej z Zielonej Góry. W latach 80-tych stał się własnością prywatną.

Czasy obecne

Dziś ten wspaniały pałac ma plan zabudowy o kształcie podkowy. Główny budynek pałacowy posiada charakter dwukondygnacyjny. Jest on zwieńczony, tym razem czterospadowym dachem polskim. Skrzydła boczne wspomnianego pałacu, są jednokondygnacyjne, a co najważniejsze posiadają one dachy naczółkowe. Frontowa fasada pałacu w Bieczu ma bardzo symetryczną formę, a jej środkową część w sposób bardzo szczególny akcentuje „pseudo ryzalit”.

Do dnia dzisiejszego, w murach pałacu zachowały się fragmentaryczne pozostałości z wcześniejszej budowli. Obiekt ten w dobie obecnej jest nieużytkowany i stopniowo popada w ruinę.

Ewa Michałowska-Walkiewicz