Skomplikowanie proste

Motto: Żenię się! Gratulacje! Czy znam osobę? Z Tobą!

Mężczyzna

Mężczyzna by się wyróżnić – są podejrzenia, że ze strachu – wymyślił coś mu bliskiego, znaczy prostackiego i pasującego do życia jak pieść do nosa. Wymyślił mianowicie „logikę”, a rozpropagowanie tego elementu ograniczającego możliwości (w skrócie eom) spowodowało, iż wymaga ogromnego wysiłku, aby wyzwolić się i oddech swobodniejszy złapać. Mężczyźni są we wszystkim co robią nieokreśleni i tacy jacyś rozbełtani. Słowem tacy i owacy, a jeśli już nawet tacy, to jacy?

Mężczyzna Polak jest stadnym indywidualistą, lubiącym drwić z porządnego zachodniego uniformizmu i podkreśla swój wybitny indywidualizm tym, że posłusznie drepcze w stadzie.

Wśród Europejczyków Polacy wyróżniają się tym, że są narodem najbardziej przeszkadzającym sobie nawzajem. Potrafią włazić bezceremonialnie do czyjegoś życia, a co gorsze uczynili z tego uświęcony tradycją obyczaj.

„Męskości”, nie lubię w ogóle,  ale męskości Polaków nie lubię szczególnie. Gdy Stacho podgrywa macho, to ja wychodzę.

Kobieta

Kobieta to: naturalna dwoistość uczuć, zmienność, niekonsekwencja, zapominanie, innymi słowy zorganizowany chaos. Kobieta nie żyje, kobieta życiem migocze. Proust napisał, że kobiety są „bezmyślne” i wyjaśnił to tak: Kobieta nie musi myśleć, kobieta jest już wnioskiem z myślenia.

Kobiety oraz mistycy, nie tworzą sztuki. Nie potrzebują się wysilać, ponieważ te dwa rodzaje istnienia mają bezpośredni kontakt z miłością, zatem katalizatory i erzace są im zbędne.

Kobiety nie są zainteresowane pozornymi problemami mężczyzn, zaś ich (mężczyzn) urazy do kobiet, są zazwyczaj owocem urażonej miłości własnej. Stąd zapewne wzięło początek lekceważenie kobiet, co jest niczym innym jak odreagowaniem kompleksów, wymyśloną rekompensatą.

Andrzej Szmilichowski