Zamek Rogowiec. Hornschloss
Zamek Rogowiec, dzisiaj już niestety w ruinie usytuowany jest w północnej części Gór Suchych w Sudetach, oczywiście na Dolnym Śląsku.
Zamek Rogowiec wybudowano pod koniec trzynastego stulecia. Usytuowany jest on na skalnym bardzo stromym wzniesieniu. Jego budulcem był rzecz jasna nieobrobiony łupany kamień. Pobudowano go na obrysie rozszerzonej podkowy. Zamek jako całość, składał się z zamku górnego zwanego podstawowym, międzymurza, zamku dolnego i dziedzińca znajdującego się wewnątrz zamku.
Jak lokowano zamek górny
Zamek górny, lokowany jest nie wiadomo dlaczego na dość nieregularnym podłożu. Nieregularny ma on też kształt, w miarę możliwości dostosowany do terenu. Wygląd jego zbliżony jest do trójkąta, który na wierzchołku ma kształt okrągłej wieży, zwanej tęczową. Dwuskrzydłowy budynek mieszkalny zamku górnego, znajdował się w południowo-zachodnim narożu, międzyzamkowego dziedzińca, zwanego placem okrągłym. Był on połączony z resztą zamku, specjalnym tunelem. Całość otoczona jest bardzo wysokim murem obronnym, o grubości około 2 metrów. Ten ciasny dziedziniec mieścił w środku wspomnianą wcześniej wieżę, stajnię, liczne zabudowania gospodarcze i pomieszczenia dla obsługi zamku. Na zamku niskim znajdowały się dwie baszty oraz budynek z bramą wjazdową. Do zamku prowadziła droga przez zabezpieczoną bardzo ciężką kratą, bramę wjazdową.
Murowany na miejscu drewnianego
Zamek murowany powstał na miejscu pierwotnego drewnianego budynku. Pierwsza drewniana warownia, została wzniesiona przez Bolesława Wysokiego. W dwunastym stuleciu. Bolko Świdnicki, nakazał zbudować jednak bezpieczniejszy zamek murowany, jako jedno wielkie umocnienie biegnące wzdłuż granicy czeskiej. Zamek po raz pierwszy pojawia się w dokumentach historycznych w 1292 i 1299 roku. W obu wypadkach opisywano pobyt we wspomnianym zamku, kasztelana Reinsko z Makowic. Opisywano w tych dokumentach także, jak podejmował gościa Bolko I.
Zamek Rogowiec
Rogowiec jako kasztelania zamkowa, wzmiankowany jest także w dokumencie pochodzącym z 1340 roku. W 1316 roku, stał się on bazą wypadową księcia Władysława Legnickiego, skonfliktowanego z Bolesławem Brzeskim. Stąd najeżdżał on właśnie księstwo swojego brata, wraz z rycerzem z Rogowca i jego drużyną utworzoną z ludzi, tak zwanych „wyjętych spod prawa”. Tych ludzi, określa się też jako „wygnańcy, zbiegowie i obciążeni długami”. W trakcie wojny zamek ten miał dodatkowo pełnić funkcję więzienia dla „zdrajców” no i oczywiście dla jeńców. W związku z tym pozostawał tu ponoć w odosobnieniu Henryk von Schweinischen. W 1353 roku, na zamku miał przebywać także Bolko II, przygotowując się do najazdu na ziemie czeskie.
Twierdza księstwa
Warownia Rogowiec, wymieniona jeszcze została w 1353 roku, wśród twierdz księstwa świdnicko-jaworskiego. Również na dokumencie wystawionym przez Karola IV w 1364 roku, zamek wymieniony jest wśród twierdz Bolka II. Od 1361 do 1374 roku, burgrabią warowni był niejaki Mikołaj Bolcze, ochmistrz dworu świdnickiego. On to doprowadził ją do należytego rozkwitu. Niezwykły charakter zamku utrzymał się nawet po śmierci Agnieszki, żony Bolka II. Wtedy to księstwo świdnicko-jaworskie zostało inkorporowane do Korony Czeskiej. W 1404 roku Wacław IV nadał je wraz z twierdzą Janowi Kruszynie von Leuchtenberg, który był starostą księstwa świdnicko-jaworskiego.
W okresie wojen husyckich czyli tak zwanych religijnych, zamek Rogowiec był znacząco zdewastowany przez husytów. Potem był on jedynie siedzibą rycerzy-rozbójników. Z biegiem lat, zamek ten został zdobyty w 1482 roku przez wojska Macieja Korwina i został zamek ten przez niego jeszcze bardziej zniszczony. Od tego czasu po dzień dzisiejszy, zamek ten pozostaje w ruinie.
Ewa Michałowska-Walkiewicz
