Zamek Rogowiec. Hornschloss
Zamek Rogowiec dzisiaj będący już w ruinie, usytuowany jest w północnej części Gór Suchych w Sudetach na Dolnym Śląsku.
Zamek Rogowiec wybudowano pod koniec trzynastego stulecia. Usytuowany jest on na skalnym stromym wzniesieniu. Jego budulcem był nieobrobiony łupany kamień, a wzniesiony jest on na obrysie rozszerzonej podkowy. Zamek jako całość, składał się z zamku górnego, międzymurza, zamku dolnego i dziedzińca znajdującego się wewnątrz zamku.
Na nieregularnym podłożu
Zamek górny, lokowany jest na nieregularnym podłożu. Nieregularny ma on też kształt, dostosowany do terenu. Wygląd jego zbliżony jest do trójkąta, który na wierzchołku ma kształt okrągłej wieży. Dwuskrzydłowy budynek mieszkalny znajdował się w południowo-zachodnim narożu, międzyzamkowego dziedzińca. Był on połączony z resztą zamku, specjalnym tunelem. Całość otoczona była wysokim murem obronnym, o grubości około 2 metrów. Ten ciasny dziedziniec mieścił w środku wieżę, stajnię, zabudowania gospodarcze i pomieszczenia dla obsługi. Na zamku niskim, znajdowały się dwie baszty oraz budynek z bramą wjazdową. Do zamku prowadziła droga przez zabezpieczoną bramę wjazdową, zwyczajowo zwaną „kamienną”.
Na dawnym drewnianym budynku
Zamek murowany, powstał na miejscu pierwotnego drewnianego budynku. Pierwsza drewniana warownia, została wzniesiona przez Bolesława Wysokiego, potocznie zwanego „Wielkim”. W dwunastym stuleciu. Bolko Świdnicki, nakazał zbudować zamek murowany jako jedno umocnienie biegnące wzdłuż granicy czeskiej. Zamek po raz pierwszy pojawia się w dokumentach historycznych, z 1292 i 1299 roku. W obu tych dokumentach, opisywano pobyt kasztelana niejakiego Reinsko z Makowic, który przebywał gościnnie na dworze Bolka Świdnickiego.
Wcześniej jako kasztelania
Rogowiec jako kasztelania, wzmiankowany jest także w dokumencie z 1340 roku. W 1316 roku, stał się on bazą wypadową księcia Władysława legnickiego, w konflikcie z Bolesławem brzeskim. Stąd najeżdżał on właśnie księstwo brata, wraz z rycerzem z Rogowca i jego drużyną utworzoną z ludzi wyjętych spod prawa. Tych ludzi, określa się jako „wygnańcy, zbiegowie i obciążeni długami”. W trakcie wspomnianej wojny, zamek ten miał pełnić funkcję więzienia dla „zdrajców”. W związku z tym, pozostawał tu ponoć w odosobnieniu Henryk von Schweinischen, oskarżony o kradzież złota przeznaczonego na zakup broni i amunicji. W 1353 roku, na zamku miał przebywać Bolko II, przygotowując się do najazdu na ziemie czeskie.
W czternastym wieku
Warownia ta wymieniona jeszcze została w 1353 roku, wśród twierdz księstwa świdnicko-jaworskiego. Również na dokumencie Karola IV z 1364 roku, zamek wymieniony jest wśród twierdz należących do Bolka II. Od 1361 do 1374 roku, burgrabią warowni był Mikołaj Bolcze, ochmistrz dworu świdnickiego. On to doprowadził, do rozkwitu tej rezydencji. Niezwykły charakter zamku utrzymał się nawet po śmierci Agnieszki, żony Bolka II. Wtedy to księstwo świdnicko-jaworskie zostało inkorporowane do Korony Czeskiej. W 1404 roku Wacław IV czeski, nadał je wraz z twierdzą Janowi Kruszynie von Leuchtenberg, który był starostą księstwa świdnicko-jaworskiego.
Wojny religijne
W okresie wojen husyckich czyli religijnych, rogowiecki zamek był dotkliwie zdewastowany przez husytów. Potem był on jedynie siedzibą rycerzy-rozbójników. Z biegiem lat, zamek ten został zdobyty w 1482 roku przez wojska Macieja Korwina, no i oczywiście został ten zamek przez niego zniszczony. Od tego czasu po dzień dzisiejszy zamek pozostaje w ruinie.
Ewa Michałowska-Walkiewicz
