Obóz zagłady Auschwitz

Pomysł utworzenia obozu w Oświęcimiu powstał we Wrocławiu w tamtejszym Urzędzie Wyższego Dowódcy SS Nadokręgu „Südost”. Na czele tego urzędu został powołany Gruppen Führer SS, Erich von den Bach-Zelewski.

Pod koniec roku 1939, Oberführer SS Arpad Wigand pełniący funkcję inspektora policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa zaproponował, aby wobec przepełnionych więzień istniejących na Górnym Śląsku oraz w Zagłębiu, powołać do istnienia coś w rodzaju obozu. Podczas prowadzonych rozmów, Wigand wskazał Oświęcim jako miejsce, które nadaje się do adaptacji znajdujących się tam polskich  koszar wojskowych. Uzasadniał to on dobrym usytuowaniem komunikacyjnym polskiego miasta Oświęcim z Generalnym Gubernatorstwem.

W styczniu 1940 roku SS man Richard Glücks, powołaną przez siebie komisję wysłał  na miejsce, a ta wydała opinię, że teren nie nadaje się na obóz. Mimo tak wydanej opinii, w dniu 25 stycznia 1940 roku szef Głównego Urzędu SS poinformował Heinricha Himmlera, że zostanie tam właśnie urządzony obóz na wzór państwowego obozu koncentracyjnego. Już dnia  21 lutego 1940 roku SS-Oberführer Richard Glücks powiadomił Himmlera, iż wszczęte zostały w Oświęcimiu prace adaptacyjne pod utworzenie tam obozu zagłady.

Po podpisaniu umowy przez Wehrmacht i SS dotyczącej przekazania obiektu do stworzenia w nim obozu, w dniach 18–19 kwietnia 1940 roku do Oświęcimia przybyła specjalna komisja pod przewodnictwem SS Hauptsturmführera Rudolfa Hoesa. Na podstawie złożonego przez Hoesa raportu, Himmler w dniu 27 kwietnia 1940 roku, wydał rozkaz założenia obozu. Dwa dni później inspektor obozów koncentracyjnych SS-Oberführer Glücks, powierzył Rudolfowi Hoesowi (Hößowi) obowiązki komendanta przyszłego obozu. Rudolf Hoes (Höß) przybył do Oświęcimia w dniu 30 kwietnia, a już w dniu 4 maja został oficjalnie mianowany komendantem.

Tekst + Foto: Ewa Michałowska-Walkiewicz