Ochla
Ochla, to osiedle administracyjne Zielonej Góry, którego niemiecka nazwa brzmi Ochelhermsdorf. Wieś ta, była po raz pierwszy opisywana w 1305 roku, w źródłach kupieckich jako Hermansdorf.
W roku 1400, w kościelnych źródłach rachunkowych, wzmiankuje się o ówczesnych właścicielach Ochli, czyli o Hansie i Kunzu von Knobelsdorfach. Od tego momentu też, dzieli się Ochlę na Górną i Środkowo-Dolną. Christoph von Knobelsdorf syn Hansa był właścicielem Ochli Górnej, natomiast Nickel von Rothenburg Środkowo-Dolnej, który swoją majątkową schedę szybko przegrał w karty. Jak wiemy, bardzo często dochodziło do zmiany właścicieli dóbr w obydwu Ochlach. Przyczyna była nadmierna chciwość i przewrotność właścicieli.
W rękach Barbary von Dohna
W wieku siedemnastym, a dokładnie od 1614 majątkiem w Ochli Górnej, władała Barbara von Dohna, zaś od roku 1654 jej posiadaczką był Johanes von Gersdorf. Z biegiem lat dobra te zostały w roku 1790 kupione przez hrabiego Ludwiga Friedricha von Schlabrendorfa i jego żonę. Był to już okres prosperity dla tego miejsca, ponieważ odnotowuje się z księgach płatniczych, że w Ochli Górnej znajdowały się już 2 folwarki, dwór, 3 młyny wodne, 93 gospodarstwa, w których mieszkało 486 osób.
Wiek XIX
Do 1845 roku majątek w tej części miejscowości stanowił własność Schlabrendorfów, była to rodzina skoligacona z Ludwigiem Friedrichem. Byli ti ludzie, nie przykładający się do ekonomii tego miejsca i szybko Ochla popadała w ruinę.
Własność Franza Biecka
W XIX stuleciu, kilka razy Ochla zmieniała swojego właściciela. Należała ona bowiem w roku 1903 do Franza Biecka. Człowiek ten chorował na chorobę umysłową, zatem szybko pozbawiono go majątku w Ochli. Podobno nawet sfałszowano dokumenty jej sprzedaży. W tak nieciekawych zawirowaniach historycznych, Ochla przeszła na własność Arno Rassmusa. Podobno los zawsze się mści. I w podobny sposób z Armo Rassmusem, postąpiła jego służba. Był on osobą bardzo okrutną i źle wychowaną, zatem źle traktował on swoich poddanych. Ci szybko skrzyknęli się ze sobą i sfałszowali dokument rzekomej sprzedaży Ochli ogrodnikowi Rossmusa. Jego ogrodnik zatem Albert Bohr, był ostatnim przedwojennym posiadaczem dworu. Dbał o niego i o służbę już w należyty sposób.
Rzeka Ochel
Obecna nazwa Ochli, pochodzi od przepływającej przez tę miejscowość rzekę po niemiecku zwaną Ochel. To miano posiada dwa źródłosłowy, które mówią nam, że….. jeden z właścicieli Ochli, niejaki Otto Wolf swoje nazwisko miał spokrewnione ze słowem „ochłoda”. Jak podają historycy, może to właśnie od niego wzięła się nazwa tej miejscowości. Kolejny właściciel Ochli August Föerster, czerpał stąd ochrę czyli żelazową glinkę do wyrobów ceramicznych, które przynosiły mu spore zyski. Być może jak podają etymolodzy, zamiast ochra zaczęto na tę miejscowość mawiać Ochla. Ochla przez setki lat zamieszkiwana była jednocześnie przez ludność polską i niemiecką. Obecni i przedwojenni mieszkańcy wsi, ufundowali tu pomnik poświęcony wcześniejszym pokoleniom ją zamieszkującym.
Gdy była wojna północna
W wieku siedemnastym, podczas wojny ze Szwecją, miało tutaj miejsce prawie całkowite zniszczenie Ochli. Zachował się jedynie dwór oraz pałacyk pamiętający XVIII wiek. Bezpośrednio po wojnie wieś otrzymała nazwę Jerzmanów, lecz po roku zmieniono ją znów na Ochla.
Ewa Michałowska-Walkiewicz
