Złotów. Wielkopolskie miasto
Złotów, który kiedyś w języku niemieckim nazwane było Flatow, jest miastem usytuowanym w północno-zachodniej części Polski. Należy ono do województwa wielkopolskiego.
Pierwsze ślady osadnictwa na terenie miasta Złotów, pochodzą z epoki neolitu. Rozpisują się o tym fakcie średniowieczne kroniki historyczne. Za datę powstania Złotowa, podaje się rok 1370. Kiedyś było to miasto szlacheckie, należące do prywatnego właściciela. a był nim wojewoda płocki Piotr Potulicki. W roku 1580 miasto to leżało w powiecie nakielskim. Dlatego też nosiło ono z czasem nazwę zwyczajową Złotowa Nakielskiego.
Miasto na pograniczu
Z racji swojego położenia na pograniczu, Złotów był wielokrotnie niszczony. Wiele on ucierpiał podczas potopu szwedzkiego. Po III rozbiorze Polski mającym miejsce w roku 1795, miasto to stało się częścią Królestwa Prus a potem Niemiec. W granice Polski, Złotów powrócił po drugiej wojnie, od tamtej pory kilkakrotnie zmieniając przynależność wojewódzką.
Od pierwszego rozbioru Polski
W wyniku I rozbioru Polski mającego miejsce w roku 1772, miasto to zostało zagrabione przez Niemców. W roku 1820 Złotów, został kupiony przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma pozostając jako miasto prywatne do 1922 roku. W 1818 roku, Złotów został stolicą powiatu noszącego nazwę Kreis Flatow.
Kolej żelazna
W 1871 roku, powstała tu kolej żelazna prowadząca do Chojnic. Fakt ten znacząco przyczynił się do ekonomicznego wzrostu miasta. W 1907 roku, linie kolejowe decydująco się rozwinęły, co było skutkiem dalszego rozwoju Złotowa i okolic. Pod koniec XIX stulecia, Złotów szybko się rozwijał nie tylko dzięki kolejnictwu ale istniejącego tu browarowi, wytwórni likierów i winiaków. Znajdowały się też na terenie Złotowa cztery tartaki, wytwórnia brykietów i cegielnia. W mieście Złotów, wydawano też gazetę lokalną potocznie zwaną „Pchełką”, gdyż szynko docierała do chętnych ją czytać osób.
Okres II wojny światowej
W czasie II wojny światowej, Niemcy przymusowo wysiedlili z miasta większość Polaków do Generalnego Gubernatorstwa. Oczywiście zaraz na miejsce Polaków, sprowadzono do Złotowa Niemców w ramach akcji kolonizacyjnej noszącej nazwę Heim ins Reich. Landrat złotowski, niejaki Ackmann w roku 1941, stwierdził w raporcie do Josefa Goebbelsa: „Mniejszość polska na Ziemi Złotowskiej wykazuje jeszcze teraz świadomą i pewną siebie postawę”. Miasto to zostało odbite z rąk niemieckich przez jednostki 4 dywizja piechoty 1 Armii Wojska Polskiego, będącej pod dowództwem generała Bolesława Kieniewicza. Podczas toczonych walk o przełamanie Wału Pomorskiego, w Złotowie znajdowała się siedziba Zarządu Politycznego 1 Armii Wojska Polskiego.
Ewa Michałowska-Walkiewicz
Złotowo Nakielskie?