Gorlicki pałac Długoszów
Pałac Długoszów w Gorlicach, to zabytkowy dwór otoczony parkiem. Dawniej miejscowość ta nosiła nazwę Siary. Znajdujący się tu pałacowy budynek, zaprojektowany został przez atelier architektoniczne Fellner i Helmer. Wybudowany on został w latach 1900–1908.
Pałac Długoszów, wykonany został w stylu wiedeńskiej secesji. Posiada on w sobie także elementy neobarokowe. Inicjatorem budowy tego pałacowego kompleksu był przemysłowiec naftowy z Galicji, Władysław Długosz. Pałac ten w latach 1900–1908 wybudowano, w miejscu drewnianego dworu z murowanym skrzydłem północnym. Pałac zniszczono w czasie I wojny światowej, a następnie w 1923 roku odbudowano go w niezmienionym kształcie. Po śmierci Władysława Długosza, czyli w 1937 roku majątek przejął jego syn Tadeusz.
Jest to murowany pałac, usytuowany na skarpie doliny Sękówki. Ma on ciekawą bryłę z zaznaczonym bogactwem form architektonicznych. Mowa jest tu o owalnych lukarnach i mansardowym dachu. Bogaty wystrój eleganckiej różowej elewacji zewnętrznej z wysokimi oknami, zdobią balkony umieszczone na słupach o secesyjnych motywach dekoracyjnych.
We wnętrzu pałacu Długoszów znajdują się przestronne pokoje, sala balowa, piece kaflowe i kominki wraz z półkolistym, dwukondygnacyjnym hallem z piękną antresolą o ozdobnej balustradzie wykonanej z drewna.
W przypałacowym parku projektu Arnolda Röhringa, znajdują się przepiękne kamienne rzeźby ogrodowe, dzieła lwowskiego rzeźbiarza Piotra Wojtowicza. Jest tutaj też staw z mostkiem nad rwącym strumykiem, fontanna, podjazd i pergola z rzędem kolumn, po których pnie się bujna roślinność. Dekoracje te mają cechy bogatego baroku. Na krawędzi urwiska z murem oporowym, wzniesiono trójpoziomowy taras widokowy.
Obecnie pałac jest własnością prywatną i nosi on nazwę „Pałacu u Schabińskiej”.
Ewa Michałowska-Walkiewicz
