Ale za to dni coraz dłuższe

Dziś taki czas nastał, że wszyscy wiedzą wszystko. Jak żyć, co i jak myśleć, w jaki sposób się wypowiadać i działać. Odbywa się masowe publiczne osądzanie i to nie tylko w życiu, ale przede wszystkim w rzeczywistości wirtualnej. W Internecie i na łamach tradycyjnych mediów mamy codzienne linczowanie jak popadnie, byle tylko przyłoić. Metafora, ironia, przenośnia, sarkazm, hiperbola, słowem – wszelkie możliwe formy literackie zostają wykorzystane, byle „dop…dolić sąsiadowi”. Prawdę mówiąc często wszystko jedno komu, a więc również cenzurze, kościołowi, ludzkiemu okrucieństwu, miłości, codzienności, walce, smutkom, lękom.

Słowem model istnienia zarysowany przez katolicyzm (zwłaszcza polski). Idą do kościoła, śpiewają i z wczorajszym chuchem przystępują do komunii, biorąc ją z rąk księdza z podobnym wydechem. A potem wiadomo, leją żonę i czasem molestują dzieci. Boli? Ma boleć. Mówi się o skamieniałych rytuałach i pazerności duchownych i coraz częściej słyszy: „Kościół wypędził ze mnie ksiądz!”.

Nie atakuję ludzi. Atakuję problemy i protestuję. Nie ma potrzeby i żadnej konieczności wpadania w niewolę cudzych kompleksów i w ogóle nic w tym nowego. Ludzie są mięsożernymi ssakami i zawsze się sobie rzucali do gardeł. Ale jako gatunek potrzebują również przeżyć duchowych, a tych dostarcza im sztuka. Ta dobra zaś prowokuje by dać do myślenia.

W rzeczy samej interesujące zjawisko. Wojewoda warszawski Konstanty Radziwiłł, ojciec gromady dzieci i lekarz, ma problem z waginą. Być może uważa, że posiadanie takowej kobiecie uwłacza? Że gdyby była prezentowana innym organem, byłoby godniej?

Polscy piłkarze odnieśli ogromny sukces wychodząc z grupy i zostali wynagrodzeni nieotrzymaniem obiecanych przez premiera Morawieckiego 30 milionów złociszów, zaś PZPN uhonorował selekcjonera Michniewicza wręczając mu wypowiedzenie.

Szczęśliwszego Nowego 2023 roku życzę Państwu!

Andrzej Szmilichowski