PODRÓŻE PO POLSCE: Łąck. Wieś zakonna na Mazowszu

Łąck, to wieś mazowiecka, która niegdyś należała do zakonu norbertanek.

W roku 1371 książę Siemowit III zezwolił na lokację wsi, która w tamtym czasie nosiła nazwę  Łącko. Lokaja ta odbywała się na prawie niemieckim.

Wieś duchowna, bo taką nazwę nosił Łąck w okresie wczesnego renesansu, usytuowana była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie gąbińskim, na ziemi gostyńskiej. Ludność tej wsi była bardzo związana z polską historią. Zawsze chętnie brała udział w powstaniach narodowych, walcząc o wolność wszystkich Polaków.

Po roku 1863

Po zakończonym powstaniu styczniowym, dobra wsi Łąck zostały skonfiskowane przez władze carskie. Zostały one przekazane Mikołajowi Fuhrmanowi oficerowi i  łowczemu dworu carskiego, za pomoc w ujęciu walczących w powstaniu Polaków.

Nad tutejszym jeziorem

W latach 1872−1873 nad znajdującym się tutaj Jeziorem Łąckim, wybudowano wspaniały pałac w stylu neorenesansowym. Oczywiście pałac ten był własnością  Mikołaja Fuhrmana. Mikołaj dalej współpracując z Rosjanami, grywał z nimi w karty, sprzedając im niejeden plan polskich patriotów, który miał wszystkim przynieść niepodległość. Człowiek ten był znienawidzony przez tutejsze społeczeństwo, a jego pałac nosił „nazwę przeklętego”.

Rozwój wsi

W 1884 roku wieś posiadała już urząd gminy, szkołę początkową, gorzelnię i fabrykę serów. Rozbudowie uległa też szkółka drzew parkowych, kaplica pałacowa, świątynia dumania, a także dwa czworaki. Ogółem w miejscowości istniało 10  murowanych domów, co było olbrzymim sukcesem jak na owe czasy. Rozwój osady następował nie tylko wzdłuż drogi z ciągnącej się z Płocka do Gostynia, lecz również wzdłuż drogi prowadzącej do Sendenia. Drogami tymi wywożono sery na sprzedaż w innych miastach całego kraju, co przynosiło tej okolicy niemałe zyski.

Koniec XIX stulecia

Pod koniec XIX wieku powstały tu zabudowania nadleśnictwa, suszarnia i magazyn szyszek oraz dwa budynki pracownicze tutejszej stadniny koni. Od tego czasu rozwijał się tu duży kompleks zabudowań przeznaczonych dla hodowli ogierów na potrzeby wojska, koszarującego na północnych obszarach Królestwa Kongresowego.

Pałac jako siedziba

W latach 1938−39, pałac w Łącku był letnią siedzibą marszałka Edwarda Rydza- Śmigłego. Pałac ten zbudowany został według projektu Kornelego Gabrielskiego dla Mikołaja Fuhrmana, oficera rosyjskiego, właściciela dóbr łąckich. Od dnia 7 września 1939 roku, mieściła się tu kwatera generała Władysława Andersa. Budynek ten jest pobudowany w stylu neorenesansowym o formie zbliżonej do willi włoskiej. Jest on oczywiście w całości murowany z cegły, otynkowany, posiadający piętrowy układ architektoniczny.

Na nieregularnym planie

Jest on wzniesiony na wydłużonym nieregularnym planie architektonicznym, z licznymi ryzalitami i ośmioboczną wieżą czterokondygnacyjną. Układ wnętrz jest dwutraktowy. Budynek ten posiada przedsionek, hall i dwukondygnacyjną salę balową, usytuowaną na specjalnej osi w elewacji ogrodowej. Do sali balowej z jednej strony przylega biblioteka ze stylową boazerią i sufitem, wspartym na pięknym filarze. Z drugiej strony zachowany jest prostokątny salon z owalnymi medalionami wypełnionymi pastelowymi i oszklonymi portretami kobiecymi. W wielu pomieszczeniach zachowała się dekoracja sztukatorska. Przed elewacją ogrodową jest tutaj obszerny taras, z widokiem na pobliskie jezioro.

Ewa Michałowska-Walkiewicz

Lämna ett svar