PODRÓŻE PO POLSCE: Zamek Bolczów. Z naturalnych skał

Zamek Bolczów to budowla, która wykonana jest z naturalnych skalnych ścian, Znajduje  się on około 15 km od Jeleniej Góry. Usytuowany jest on na skalistym, granitowym występie, mieszczący się na wysokości 561 m n.p.m

Powstanie zamku miało miejsce w roku 1375, a przypisuje się ten fakt dworzaninowi księcia Bolka II z rodu Bolczów. Budowniczy zamku Clericus Bolze popierał ruch husycki, a Bolczów stał się gniazdem raubreitterów. W pierwszej połowie XV wieku zniszczony został wspomniany zamek podczas bitwy wrocławskich i świdnickich mieszczan z husytami. Po zniszczeniach wojennych, zamek ten został odbudowany dopiero w latach 1517-1518 prawdopodobnie przez Hansa Dippolda. Powstał wtedy dziedziniec, a w południowym narożniku wzniesiono tu obronną wieżę. Wokół murów zamkowych wzniesiono wiele strzelnic, zadających pierwsze starcie z wrogiem.

Zamek kolejno zmieniał właścicieli. W latach 1537-1543 należał do Justusa z Krakowa. dworzanina i sekretarza króla polskiego Zygmunta Starego Jagiellona. W latach 1520-1550 ponownie znacznie rozbudowano zamek, między innymi wzniesiono tutaj, wysunięty przed wieżę bramną, kamienny mur oraz zbudowano basteję, suchą fosę, a także przystosowano mury dostosowane do broni artyleryjskiej poprzez wykonanie strzelnic kluczowych. Prace kontynuowano do 1550 roku. W 1562 roku zamek przeszedł na własność braci Hansa i Franza Heilmannów.

Na początku XVII wieku, Daniel z Janowic ówczesny właściciel zamku zlecił dalsze prace remontowe. Kolejne przekształcania nastąpiły wskutek działań wojny trzydziestoletniej. W 1645 roku obiekt został zajęty przez Szwedów, którzy opuszczając zamek w grudniu tego roku podpalili zamkowe zabudowania mieszkalne. Od tego czasu Bolczów pozostaje ruiną. Zainteresowanie turystyką w połowie XIX wieku powoduje, że gościł tutaj Fryderyk Wilhelm, lecz jak nie trudno się domyśleć wcześniej zamek i całe obejście, został poddany w 1848 roku pracom rekonstrukcyjnym. Obok zamku, mieściła się tu, zbudowana na starych fundamentach, niewielka gospoda w stylu szwajcarskim.

Do budowy zamku wykorzystano dwie granitowe skały, które połączono kamiennymi murami, dzięki czemu powstał niewielki dziedziniec. Nad nimi od strony wschodniej wzniesiono kwadratową wieżę, obok dom dla kobiet, a prostopadle do niego, przy północnej stronie murów na krawędzi zbocza, zbudowano podpiwniczony budynek mieszkalny Dom ten miał wymiary 20 x 7,8 m, wejście do niego prowadziło bezpośrednio z dziedzińca, a jego nadziemne kondygnacje były podzielone na dwa pomieszczenia o podobnych wielkościach. Po południowej stronie była okrągła kaplica, a naprzeciwko budynku mieszkalnego od południowego wschodu znajdowała się kuchnia i piekarnia. Na zamkowym dziedzińcu była cysterna z wodą.

Zachowane do dziś ruiny, pozwalają utrzymać ruch turystyczny. A przewodnicy dokładnie informują wycieczkowiczów, jak niegdyś wyglądał zamek.

Ewa Michałowska-Walkiewicz

Foto: Wikipedia

Lämna ett svar