PODRÓŻE PO POLSCE: Czerwięcice

Czerwięcice to wieś polska usytuowana w województwie śląskim w powiecie raciborskim. Miejscowość ta znajduje się w centralnej części gminy. Zamieszkuje ją 130 mieszkańców.

Czerwięcice jako nazwa, pierwszy raz wzmiankowana została w roku 1272 w dokumentach katedralnych. W wyniku badań archeologicznych odkryto fragmenty trzynastowiecznej osady, obok drogi prowadzącej do Sławikowa. Nazwa wsi pochodzi prawdopodobnie od nazwy osobowej Czerwięta, czyli ludzie określonego zawodu, zajmującego się farbiarstwem. Według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy, nazwa ta wywodzi się od polskiej nazwy koloru czerwonego, a w szczególności odnosiło się do nazwy ”czerwona karczma”. W karczmie tej okoliczna ludność, znajdowała ukojenie przy kuflu piwa, po ciężkiej pracy w swoich gospodarstwach.

W roku 1414 wieś Czerwięcice należała do Księstwa Raciborskiego. Istniała też tutaj osada, którą odkrył w dziewiętnastym stuleciu niemiecki badacz Stöckel. Wieś była własnością rodu Lavensteinów. Rodzina ta była znana w tych okolicach, bowiem jej przedstawiciele byli ważnymi urzędnikami na dworze książąt raciborskich. W roku 1416 wieś była częścią dóbr książęcych, kiedy to Jan II Żelazny wymienił je w dokumencie fundacyjnym dla kolegiaty raciborskiej. Należała do prałata raciborskiego do siedemnastego stulecia, a dochody z niej czerpała jedynie kolegiata.

W XVI stuleciu, wieś ta należała do rodziny Czerwięcickich. To oni wznieśli tutaj okazały pałac, który jest miejscem szczególnie zachwycającym turystów. Sto lat później wioskę te nabył niemiecki ród von Wrochem. Po śmierci Joanny Ludmiły von Holly, córki Wrochema, wieś odziedziczył jej mąż, Karol Joachim. Po śmierci syna Karola, Wiktora, majątek odziedziczyła jego córka Zofia, żona Hansa von Schimonsky. Rodzina von Schimonsky posiadała wieś do wybuchu II wojny światowej.

Wiadomo, że w tym miejscu, przed wiekami, mieszkali Celtowie. Zajmowali się oni przede wszystkim garncarstwem. Wykopaliska archeologiczne prowadzone w Czerwięciciach pozwoliły na odkopanie resztek kół garncarskich, których używali.

Miejsce to szczególnie związane też było z magią celtyckich Druidów. W pobliskich lasach, urządzali oni magiczne rytuały. Podobno rodzima ludność przeszkadzała Druidom w ich obrzędach. Druidzi przeklęli to miejsce i okoliczny las. Jak podają dawne zapiski historyczne, niektórzy członkowie rodziny Wrochemów, powiesili się właśnie we wspomnianym lesie, a od tej pory uznawano, że ciąży nad tym lasem klątwa Druidów.

Ewa Michałowska-Walkiewicz

Foto: Wikipedia

 

 

Lämna ett svar