Szwedzi w Fałkowie. Historia świętokrzyskiego miasteczka

Fałków, to miasteczko położone w województwie świętokrzyskim. Zapisało się ono w sposób szczególny, w historii obrony naszego kraju, podczas najazdu szwedzkiego.

Historia Fałkowa

Fałków od końca trzynastego stulecia, należał do wielkiego rodu Odrowążów. Krzewili oni kulturę polską wśród biedoty i chłopstwa. To oni zawsze organizowali tak zwane przyjęcia altanowe dla młodzieży, którą uczono zachowywać się podczas wszelkich uroczystości. Ród Odrowążów, nabywszy dużo bogactwa podczas udziału w wielu bitwach, z czasem przyjął nazwisko Falkowskich. Zasłynęli oni przede wszystkim w bitwach z Zakonem Krzyżackim, odnosząc wielkie zwycięstwo pod Płowcami w 1331 roku, za czasów panowania Władysława Łokietka. Niebagatelną rolę, odegrali Falkowscy, także podczas wojny polsko-szwedzkiej. Kiedy to oprócz wypraw bitewnych, kobiety uczyły polską młodzież, jak ważną rolę w życiu każdego człowieka pełni mowa ojczysta. Z najazdem wojsk szwedzkich, pojawiło się w tym mieście wiele fortyfikacji obronnych. Wiele z nich pobudowali sami Polacy, jednak bardzo dużo wałów obronnych, piwnic załadunkowych, a także murów oblężniczych wznieśli Szwedzi, okupujący te tereny. Fortece krzyżowe i bloki oblężnicze, przetrwały jako ruiny, ale nadal wszyscy wiedzą, że wzniosły je wojska szwedzkie.

Z inicjatywy ostatniego Piasta

W roku 1340, ostatni z królewskiej dynastii Piastów, Kazimierz Wielki, król Polski, wydał braciom Jakubowi i Piotrowi Falkowskim, przywilej przekształcenia ich osady w miasto lokowane na prawie magdeburskim. Od początku XV stulecia, miasto to należało do rodu Giżyckich, a następnie do Lasockich, Stadnickich i Jakubowskich, którzy sukcesywnie przyczyniali się do jego rozwoju, poprzez fundowanie znamienitych budowli takich jak kościół, szereg kamienic czynszowych, a także poprzez budowanie zbrojowni rycerskich i kaplic modlitewnych dla wyznań protestanckich.

Potop szwedzki

W roku 1557, miasto Fałków miało zaledwie 5 rzemieślników, 1 szynkarza i jednego gorzelnika. Zaś już w 1662 roku, miasteczko to zamieszkiwane było przez 140 osób, zajmujących się rzemiosłem snycerskim i suszeniem ryb. Gdy wrogie armie szwedzkie przekroczyły polskie granice, mieszkańcy Fałkowa chętnie przygotowywali się do obrony. Młodzi chłopcy, zaciągali się do armii królewskiej, zaś kobiety kopały fosy i umacniały fortyfikacje miejskie.

Dar Stadnickich

Ród Stadnickich przekazał także znaczącą kwotę królowi Zygmuntowi III Wazie. Spory kapitał z Fałkowa, potrzebny był do wyposażenia polskiego wojska, biorącego udział w wojnie szwedzkiej, w muszkiety i rusznice. Stadniccy dali także swoje wielkie stada ogierów, które brały udział w walkach podjazdowych z wrogim najeźdźcą. Do chwili obecnej, zachowały się ruiny zamku Stadnickich oraz piwnice, w których gromadzone były fundusze wykorzystywane podczas potopu szwedzkiego.

Ewa Michałowska-Walkiewicz

En reaktion på ”Szwedzi w Fałkowie. Historia świętokrzyskiego miasteczka

Lämna ett svar