ZAPISKI KRYTYCZNE: Zdrada stanu

Kontynuacjom i rozgałęzieniom grupy trzech, czterech czy pięciu sowieckich szpiegów z Cambridge najwyraźniej nie ma końca.

’Bohaterką’ ostatniego jest niejaka Melitta Norwood, tu ukazana jako Joan Stanley w narracji z kluczem, gdzie również można domyślać się Kima Philby, Guya Burgessa, Donalda Macleana, Anthony’ego Blunta i Johna Cairncrossa. Poparcie dla republikańskiej Hiszpanii 1938 jest jeszcze na miejscu u przedstawicieli radykalnej lewicy, ale wiara w słuszność procesów moskiewskich już mniej, jak i w Stalina jako sojusznika w II wojnie światowej.

Melitta Norwood, brytyjski fizyk jądrowy, już po wojnie, zapragnęła dyskretnie podzielić się z ’sojusznikami’ wiedzą o broni atomowej, by umocnić jej rolę jako wyłącznie gwarantującą pokój równowagę sił (istnieją inne przykłady podobnej interpretacji). Była jednak naiwna i wykorzystywana przez dawnych przyjaciół z Cambridge, jak piękna Sonja, która kradnie jej futro nurkowe, czy niemiecki komunista mówiący do niej: my little comrade zamiast I love you.

Ale Joan (Melitta, w tej roli wszechstronna Judi Dench) do końca nie przyznaje się do zdrady głównej, co nie znajduje akceptacji nawet u syna – prawnika, mimo wszystko podejmującego się jej obrony.

Aleksander Kwiatkowski

Red Joan. reż. Trevor Nunn, dystr. Scanbox. Premiera 3.5.2019

 

 

 

Lämna ett svar