PAWEŁ KONTNY: Powyborczy krajobraz

Rezultat wyborów w Szwecji odzwierciedla wynik długotrwałego procesu demontażu szwedzkiego modelu państwa o ludzkim obliczu – tego, co Szwedzi dumnie nazywali domem ludowym (folkhem), a jego przeciwnicy szyderczo „państwem opiekuńczym”, czy kapitalistycznym socjalizmem, oraz ogólnoeuropejskiego trendu polaryzacji społeczeństw, gdzie w obliczu negatywnych aspektów globalizacji i postępującej „pauperyzacji” najniższych warstw społecznych aktywizują się postawy roszczeniowe, antydemokratyczne, nacjonalistyczne, rasistowskie i neonazistowskie.

Szwedzki model zasadzał się na umowie między wielkim kapitałem a zorganizowaną reprezentacją pracobiorców o pokojowym współistnieniu, co dawało tym ostatnim względnie wysoki poziom materialnego życia, a tym pierwszym możliwość życia i działania bez widma ewentualnej rewolucji i prób przemiany kraju w model sowiecki.

Pod koniec lat 80-tych, pod naciskiem tzw. rynku (czytaj: banków, wielkich korporacji, czyli prawdziwej elity władzy, dzisiaj mówi się nawet o tzw. głębokim państwie /ang. the deep state/) rozpoczęło się przechodzenie jednej ze stron umowy (Socjaldemokratów) z pozycji socjalistycznych na pozycje neoliberalne i demontaż społecznego dobrobytu.

Automatycznie pobudziło to do życia niezadowolenie i różnoraki społeczny opór, który stworzył obecną sytuację. Dzisiejsza lewica (dawni komuniści) przejęła ideały i hasła socjaldemokratów, socjaldemokraci stali się liberałami, a liberałowie przeszli na pozycje mocno konserwatywne. Tak zwani Szwedzcy Demokraci to rasistowska i neonazistowska partia, która zawłaszczyła i używa jako kłonicy, problem imigracji – na skutek, z jednej strony, zaniedbań integracyjnych (brak pieniędzy na jej realizację, nadmiernego otwarcia granic na prawdziwych i tzw. „uchodźców”, niechęci otwartego dyskutowania problemu, powstanie imigranckich gett), a z drugiej poczucia bezradności obywatela wobec samowolnych politycznych poczynań systemu partyjnego.

Wedle mnie stworzenie tej partii (sterowanej opozycji) ma służyć spełnieniu (oczywiście w odpowiednim czasie; na przykład w czasie jakiegoś, wielkiego kryzysu gospodarczego a’la lata 30 XX w.) destabilizacyjnej i destruktywnej roli, takiej jak w Niemczech lat 30-ych spełniła NSDAP. Choć na razie służy ona, jako „domyślny”, acz realny straszak społeczny: „Jeśli nie będziecie grzeczni i posłuszni wyzyskującemu was systemowi, to spuścimy ze smyczy Szwedzkich Demokratów, a wtedy zobaczycie, co jest/było lepsze”.

Paweł Kontny – Sztokholm

Tekst ze strony FB Pawła Kontnego

Lämna ett svar